{"id":2923,"date":"2026-06-27T17:35:56","date_gmt":"2026-06-27T15:35:56","guid":{"rendered":"https:\/\/vivanature.org\/?p=2923"},"modified":"2026-07-11T14:59:30","modified_gmt":"2026-07-11T12:59:30","slug":"jedan-od-nezaboravnih-dogadjaja-na-juznoj-moravi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vivanature.org\/en\/jedan-od-nezaboravnih-dogadjaja-na-juznoj-moravi\/","title":{"rendered":"Jedan od nezaboravnih doga\u0111aja na Ju\u017enoj Moravi"},"content":{"rendered":"

Sedmi dan – Moravom za NURDOR<\/p>\n\n\n\n

Ustali smo rano i nastavili sa pakovanjem. Toni i njegov prijatelj Nemanja do\u0161li su po nas kako bi nas prevezli do dela Ju\u017ene Morave kojim \u0107emo nastaviti veslanje.<\/p>\n\n\n\n

Za ovih nekoliko dana provedenih sa ljudima iz konji\u010dkog kluba Nonius, imala sam priliku da posmatram ne\u0161to mnogo ve\u0107e od treninga jahanja. Posmatrala sam zajednicu.<\/p>\n\n\n\n

Nemanjina \u0107erka Sofija \u010dlan je kluba, a kroz razgovore sa roditeljima moglo se osetiti koliko po\u0161tuju Tonija. On je \u010dovek velikog \u017eivotnog iskustva i znanja, ali ono \u0161to ga zaista izdvaja jeste na\u010din na koji radi sa decom. Blag je i istovremeno odlu\u010dan. U\u010di ih samostalnosti, odgovornosti i istrajnosti, ali iznad svega \u017eeli da izrastu u dobre ljude.<\/p>\n\n\n\n

Vi\u0161e puta sam posmatrala roditelje dok \u010dekaju da im deca zavr\u0161e trening. Sedi se, pije kafa, razgovara i sve deluje nekako spontano i blisko. Kao da su svi deo jedne velike porodice.<\/p>\n\n\n\n

Iz razgovora sa Nemanjom saznala sam da su i on i njegova \u0107erka prezadovoljni klubom i da upravo ta toplina i zajedni\u0161tvo \u010dine njegovu najve\u0107u vrednost.<\/p>\n\n\n\n

Prethodni dan nam je oduzeo mnogo energije i umor se ose\u0107ao u svakom pokretu. Toni i Nemanja strpljivo su \u010dekali da zavr\u0161imo sa pakovanjem.<\/p>\n\n\n\n

A onda je do\u0161ao trenutak koji smo s nestrpljenjem o\u010dekivali.<\/p>\n\n\n\n

Ponovo smo krenuli prema reci.<\/p>\n\n\n\n

Vozili smo se gotovo sat vremena dok nismo prona\u0161li mesto sa kojeg \u0107emo spustiti \u010damce i nastaviti na\u0161e putovanje.<\/p>\n\n\n\n

Ve\u0107 je bilo toplo kada smo stigli. Po\u010deli smo sa istovarom stvari, a Nemanja nas je pozdravio i po\u017eeleo nam sre\u0107an put.<\/p>\n\n\n\n

I on je, kao i toliko drugih ljudi na ovom putovanju, bez ikakve nadoknade dao deo sebe ovoj akciji.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Svaki put kada svedo\u010dim takvim trenucima, u meni se probudi ista misao \u2013 ljudi \u017eele da budu deo ne\u010dega ve\u0107eg od sebe. \u017dele da pripadaju, da doprinesu, da daju ono \u0161to imaju.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017eda je to i do juga, jer su ljudi tamo oduvek bili srda\u010dni i spremni da pomognu, \u010dak i onda kada ni sami nemaju mnogo.<\/p>\n\n\n\n

A mo\u017eda nas je ovo putovanje samo nekim nama nevidljivim putevima dovodilo do ljudi koji prepoznaju njegov smisao.<\/p>\n\n\n\n

Ko bi to mogao znati?<\/p>\n\n\n\n

Ali jedno sada sigurno znam.<\/p>\n\n\n\n

Putovanje nije ono \u0161to se de\u0161ava izme\u0111u odre\u0111enih mesta. Putovanje je samo mesto.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ovo nam je ve\u0107 tre\u0107i put da se izme\u0161tamo sa jednog dela reke na drugi i moram priznati da je organizacija veoma zahtevna i slo\u017eena. Odustajanje je u jednom trenutku bila jedna od opcija.<\/p>\n\n\n\n

Ali tada su devojke rekle:<\/p>\n\n\n\n

\u201eNije u redu da odustanemo zbog sve te dece koja boluju od raka.\u201c<\/p>\n\n\n\n

Njihove re\u010di su nas vratile na su\u0161tinu.<\/p>\n\n\n\n

Sofija i Iskra bile su spremne da veslaju u kajacima. Za njih je sve ovo velika avantura, ali su istovremeno svesne koliko kroz ova iskustva rastu i u\u010de.<\/p>\n\n\n\n

Toni nam je pomogao da naduvamo \u010damce, podesimo opremu, spustimo ih u vodu i ponovo utovarimo sve na\u0161e stvari.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Taj posao oduzeo je mnogo vremena, ali smo na kraju, uz njegovu pomo\u0107, ponovo zaveslali.<\/p>\n\n\n\n

I opet smo bili tamo gde najvi\u0161e pripadamo.<\/p>\n\n\n\n

Na reci.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Morava je bila mirna. Sa obe strane nizale su se vrbe i drugo listopadno drve\u0107e. Na na\u0161u sre\u0107u, ovde nije bilo deponija ni velikih koli\u010dina sme\u0107a.<\/p>\n\n\n\n

Povremeno smo nailazili na sprudove koje smo pa\u017eljivo obilazili.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ovaj deo reke nosio je neku posebnu ti\u0161inu.<\/p>\n\n\n\n

Bio je miran, skoro jednoli\u010dan, a na pojedinim mestima toliko plitak da smo mogle da vidimo samo dno.<\/p>\n\n\n\n

Nakon desetak kilometara prona\u0161li smo deo obale nasut kamenjem i odlu\u010dili da napravimo pauzu za ru\u010dak.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Bio je to najtopliji deo dana, pa smo iskoristili priliku da se okupamo i osve\u017eimo.<\/p>\n\n\n\n

Devojke su se prvi put kupale u Ju\u017enoj Moravi.<\/p>\n\n\n\n

A ja\u2026<\/p>\n\n\n\n

Ja sam se vratila u detinjstvo.<\/p>\n\n\n\n

Kao dete sam veliki deo letnjih raspusta provodila upravo ovde. Ju\u017ena Morava bila je moje drugo more.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Vratila mi je se\u0107anja na bezbri\u017ene dane koje sam provodila sa dve meni najdra\u017ee osobe na svetu \u2013 mojom nanom i dekom.<\/p>\n\n\n\n

Moja deca nisu imala privilegiju da odrastaju u toj meri uz baku i deku.<\/p>\n\n\n\n

Ali nekako, kroz sva na\u0161a putovanja, \u017eivot nam je slao druge ljude koji su postajali deo njihovog odrastanja. Ljude koji su ih u\u010dili dobroti, poverenju i tome da svet mo\u017ee biti jedno veliko mesto puno prijatelja.<\/p>\n\n\n\n

Nakon pauze nastavili smo dalje.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Dragan je bio u ve\u0107em \u010damcu sa Sofijom i Iskrom, dok je Teodora bila sa mnom u manjem.<\/p>\n\n\n\n

Razmenjivali smo re\u010di podr\u0161ke i u\u017eivali u miru reke.<\/p>\n\n\n\n

Sofija je dvogledom posmatrala obalu i obave\u0161tavala nas o mogu\u0107im preprekama.<\/p>\n\n\n\n

A onda se dogodilo ne\u0161to \u0161to nismo mogli da planiramo.<\/p>\n\n\n\n

Prolazili smo pored jedne vikendice kada nas je njen vlasnik pozdravio i pozvao da svratimo da se osve\u017eimo.<\/p>\n\n\n\n

Naravno da nam nije prvi put da nas ljudi pozovu sa puta.<\/p>\n\n\n\n

Ali kao \u0161to je ovo putovanje do sada najneobi\u010dnije od svih na\u0161ih putovanja, tako je i ovaj susret postao jedno od onih iskustava koja se zauvek pamte.<\/p>\n\n\n\n

Bra\u010dni par \u0110or\u0111evi\u0107, Ivan i Srbijanka, tog popodneva otvorili su nam vrata svog doma i primili nas kao najbli\u017ee prijatelje.<\/p>\n\n\n\n

Tu iznenadnu srda\u010dnost, gostoljubivost i ljudskost te\u0161ko je opisati re\u010dima.<\/p>\n\n\n\n

Pomogli su nam da iznesemo stvari iz \u010damca, ugostili nas hranom i pi\u0107em, odvezli do svoje ku\u0107e da se okupamo, a zatim nas vratili na vikendicu gde smo ostatak ve\u010deri proveli u razgovoru, smehu i dru\u017eenju.<\/p>\n\n\n\n

Te no\u0107i prespavali smo na njihovom placu.<\/p>\n\n\n\n

I dok sam tonula u san, pomislila sam koliko je \u017eivot nepredvidiv.<\/p>\n\n\n\n

Krene\u0161 na put da vesla\u0161 za decu koju mo\u017eda nikada ne\u0107e\u0161 upoznati, a usput dobije\u0161 ne\u0161to \u0161to se ne mo\u017ee isplanirati, kupiti niti zaslu\u017eiti.<\/p>\n\n\n\n

Dobije\u0161 ljude.<\/p>\n\n\n\n

I zato me je i ovog puta pratilo isto pitanje:<\/p>\n\n\n\n

\u0160ta mi je ovaj dan doneo dobro?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Doneo mi je potvrdu da su vrata mnogih domova otvorena onda kada putuje\u0161 otvorenog srca. Da dobrota jo\u0161 uvek \u017eivi me\u0111u ljudima i da najve\u0107e bogatstvo putovanja nisu mesta koja obi\u0111emo, ve\u0107 ljudi koji nas prime kao svoje.<\/p>\n\n\n\n

Jer na kraju, ne pamtimo kilometre.<\/p>\n\n\n\n

Pamtimo ljude.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sedmi dan – Moravom za NURDOR Ustali smo rano i nastavili sa pakovanjem. Toni i njegov prijatelj Nemanja do\u0161li su […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":3054,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[14],"tags":[],"class_list":["post-2923","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-dnevnici-sa-morave"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vivanature.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2923","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/vivanature.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/vivanature.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vivanature.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vivanature.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2923"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/vivanature.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2923\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3070,"href":"https:\/\/vivanature.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2923\/revisions\/3070"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vivanature.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3054"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vivanature.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2923"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vivanature.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2923"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/vivanature.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2923"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}